Brasov

Otaczają go zabytki jak Casa Mureșenilor, Casa Negustorilor czy katedra Adormirea Maicii Domnului.

Pierwszy rumuński tramwaj parowy przez rynek przejechał w 1892 roku

Dzisiaj rynek nie różni się od innych europejskich rynków, bo to miejsce festiwali, jak Cerbul de Aur, kawiarnianych ogródków i wieczornych koncertów.

---

Czarny kościół

To największa gotycka świątynia Rumunii, zwana tak po pożarze z 1689 roku. (aczkolwiek badania wskazują na sadzę z zanieczyszczeń)

Budowę rozpoczęto w 1383-1385 roku jako kościół katolicki św. Marii, dedykowany przez Sasów siedmiogrodzkich.

Ukończono natomiast w roku 1477, po przerwach spowodowanych najazdem tatarskim w 1421 i trzęsieniem ziemi w 1471.

W XVI wieku stał się luterańską świątynią po reformacji; wielki pożar w 1689 roku poczernił jego mury sadzą, nadając nazwę „Biserica Neagră”.

Rozmiary świątyni są imponujące – 89 m długości, 38 m szerokości, z 65-metrową wieżą południową (północna nigdy nie została ukończona). Trzynawowy korpus z prezbiterium, obejściem i masywnym wieżowcem od zachodu; pełnił rolę kościoła obronnego jako schronienie dla mieszkańców podczas najazdów.

Wnętrze zdobi bogaty wystrój: organy z 4000 piszczałek, renesansowe stalle i unikatowa kolekcja 119 perskich i anatolijskich dywanów z XVI-XVIII wieku – największa poza Turcją.

Czarny kościół to naprawdę perła Transylwanii!

---

Najwęższa uliczka w Europie

Mniej więcej na wysokości Czarnego Kościoła znajdziesz odbijającą w lewo słynną uliczkę Sznurową (strada Sforii).

Ta najwęższa uliczka w Europie o szerokości zaledwie 1,32 metra i długości 83 metrów jest tak wąska, że wygląda właściwie bardziej jak brama, więc musicie uważać, żeby jej nie przeoczyć 😉

---

Synagoga

Braszów, jako wielokulturowe miasto Transylwanii, ma bogatą historię żydowską, skupioną wokół Synagogi Beth Israel. Idąc w lewo od najwęższej uliczki nie da się jej nie zauważyć.​

Zbudowana w latach 1836-1841 w stylu neoklasycznym z elementami mauretańskimi, była największą świątynią żydowską w Braszowie po pożarze starszej z 1811 roku. Służyła społeczności aszkenazyjskiej i sefardyjskiej, liczącej przed II wojną światową ok. 4500 osób.

---

Warto zajrzeć do mniej oczywistych obiektów

Te często kryją w sobie coś, czego byśmy się nie spodziewali.

I tak jak Czarny kościół był tego dnia zamknięty, bo szykowano się do jakiejś ważnej uroczystości, tak inne stały otworem i też mieliśmy co podziwiać.

Zachęcamy do zaglądania tam, gdzie nikt, lub mało kto zagląda 😉

---

Mury obronne i Brama Katarzyny

To pozostałości średniowiecznej potęgi Braszowa, tworzące malowniczy szlak obronny wokół starówki.

Bajkowa Brama Katarzyny z wieżyczkami wygląda jak z baśni. Zbudowana w 1559 roku przez cech krawców na miejscu starszej bramy zniszczonej powodzią w 1526 roku, otrzymała nazwę na cześć św. Katarzyny – patronki cechu.

Jej cztery wieżyczki symbolizują autonomię sądowniczą miasta Saskiej Korony.

W XVI wieku broniła dostępu do dzielnicy Schei, z mostem zwodzonym i machikułami do obrony, a dziś to jedyna zachowana brama w oryginalnej formie po demontażu większości murów w XIX wieku.

Bajkowa fasada z arkadami, trzema kondygnacjami i stożkowatymi wieżyczkami przywodzi na myśl disneyowskie zamki – nad wejściem znajduje się herb krawców i data budowy.

Mury obronne to XIV-XVII wiek, 3 km długości, 12 wież (m.in. Biała, Czarna, Tkaczy) i 4 bastiony; chroniły przed Turkami i Tatarami – system z fosami i basztami wzorowany na krzyżackich. Dziś ocalały południowe fragmenty (ok. 500 m) z kładkami i punktami widokowymi na górę Tampa.

---

Wracamy na rynek

Braszów, choć jest miastem wielokulturowym z silnym wpływem Sasów, to jednak czerpie z rumuńskich tradycji ludowych, szczególnie z regionu Transylwanii i okolic Branu.

Stroje ludowe oraz śluby, bo akapit o tym będzie, to kolorowe elementy lokalnej kultury, które można podziwiać na festiwalach czy w muzeach, choć zdarza się, jako i nam się zdarzyło, zobaczyć to w normalnych warunkach turystycznych 😉

Tradycyjne stroje z okolic Braszowa – mocny wpływ Maramureszu i Branu, opierają się na białych koszulach z lnianego lub konopnego płótna, zdobionych czarnym i czerwonym haftem geometrycznym.

Kobiety noszą szerokie spódnice z wełny, czarne zapaski /catrinta/ z kolorowymi szlakami oraz kamizelki haftowane kwiatowymi motywami. Głowę ozdabiają kolorowe chusty lub słomkowe kapelusze z kwiatami.

Mężczyźni zakładają płócienne spodnie z haftem wzdłuż szwów, skórzane pasy, serdaki futrzane i filcowe kapelusze z piórami. Całość jest bogato zdobiona.

Śluby w Braszowie i Transylwanii zachowują dawne obrzędy: panna młoda nosi strój z Branu – białą haftowaną bluzkę, czarną wełnianą spódnicę z czerwonym pasem oraz „beteala” – złote, skręcone nitki wokół głowy nad welonem, symbolizujące deszcz złotych włosów (tradycja sięgająca czasów rzymskich). Ceremonie odbywają się w Czarnym Kościele lub cerkwiach, z orszakiem w ludowych strojach, tańcami hora i poczęstunkiem z sarmale oraz palinką.

Wesela trwają nawet 2 dni z muzyką, gdzie główną rolę odgrywają skrzypce oraz akordeon.

---

Czy warto odwiedzić Braszów?

Miks historii, natury i rumuńskiej gościnności… To wręcz idealna propozycja na spontaniczny weekend!

Jedź koniecznie, zanurz się w jego uliczkach, wdrap się na Tampa i przekonaj się, dlaczego to „serce Transylwanii” tak czaruje podróżników.

Braszów czeka!